02-04-08

Spotlight : Strangers in Paradise

Image Hosting by PictureTrail.com

David is verliefd op Katchoo, Katchoo is verliefd op Francine en .... Francine denkt dat ze zou kunnen verliefd zijn op David of Katchoo… Je moet het lezen om het te geloven maar deze Bermuda-driehoeksverhouding (dat zou kunnen dienen voor een stationsrommannetje) is het basisgegeven van één van de beste stripreeksen ooit gemaakt dat liep van 1993 tot 2007.

Image Hosting by PictureTrail.com

Terry Moore, een sympathieke kerel uit Austin, Texas, was tien jaar professioneel gitarist terwijl hij vruchteloos trachtte een krantenstrip à la Peanuts gepubliceerd te krijgen. Uiteindelijk begon hij de driedelige miniserie “Strangers in Paradise” bij Antarctic. Vanaf 1994 publiceerde hij in eigen beheer de volgende avonturen van SiP als een reguliere stripreeks. De eerste issues van deze herlancering (ook gekend als ‘I dream of You’) werden bekroond met de Eisner Award voor “Best Continuing Series”. Tot juni vorig jaar verscheen er om de zes weken een nieuw deeltje.

Image Hosting by PictureTrail.com

De oorspronkelijke miniserie is een grappige vertelling over Francine die gedumpt wordt door haar vriend Freddie. De manier waarop Francine’s beste vriendin reageert is totaal geschift. In de manier van vertellen en tekenen is hier nog zeer duidelijk de invloed van zijn cartoon-aspiraties te merken. Hierna verandert de toon van de serie en is het verhaal meer gefocust op Katchoo. Ook wordt het naarmate de serie vordert moeilijk, zo niet onmogelijk, om SiP te catalogeren onder één bepaald genre : het gaat heen en weer tussen drama met Shakespeare-invloeden, komische over-the-top-situaties, thriller en actie. Zo verandert de tekenstijl van het karikaturale tot het realistische alsook de vertelstijl : van standaard strippagina’s tot pagina’s enkel gevuld met tekst. Ook worden de tekeningen af en toe begeleid door muziekpartituren of poëzie. Het is zelfs een droom van Terry Moore om deze partituren ooit als muziekcédé gepubliceerd te zien als perfecte begeleiding bij het lezen van deze verhalen.


Image Hosting by PictureTrail.com


Tijdens het lezen merk je dat de serie mee evolueert met de auteur en dat Moore soms echt niet wist waar hij met het verhaal naartoe gaat. Er zijn verhaallijnen die elkaar tegenspreken of op een onbevredigende manier, te vlug of zelfs totaal niet worden afgewerkt. Ook had ik enkele keren het gevoel dat de relatieproblemen tussen Katchoo en Francine te lang werden gerekt : telkens de twee meiden in de buurt komen van een gelukkig samenzijn als vrienden of als minnaars is er op het laatste moment wel iets (Katchoo’s misdadige verleden of Francine’s onzekerheid) waardoor de miserie van voor af aan herbegint. En hoelang kan een mens hiermeer doorgaan ?

Wat deze reeks echter de moeite waard maakt zijn de prachtige tekeningen van Moore met zijn vermogen om menselijke emoties tot in de perfectie naar striptekeningen te vertalen. Ook zijn de personages zo sterk uitgewerkt dat je ze uiteindelijk allemaal (zelfs Freddie !) in je hart sluit en zal elke lezer wel iets van zichzelf in één of meerdere personages herkennen. Zelfs de dialogen komen enorm levensecht over. Dit maakt van “Strangers in Paradise” een reeks die met de tijd waarschijnlijk in de algemene lijst van must-reads zal staan naast “Sandman”, “Cerebus”, “Bone”, enz…
Image Hosting by PictureTrail.com


“Strangers in Paradise” werd uiteindelijk gebundeld in 19 trades, 10 hardcovers of 6 pocket books en verwacht je dit jaar maar al aan een Deluxe Strangers in Paradise Omnibus Edition (2 kloeke hardcovers in een cassette) en over een paar jaar waarschijnlijk nog aan een door Steve Hamaker (zie Bone) ingekleurde versie.

Links :

Interview naar aanleiding van het einde van SiP

Officiële SiP-Website

The unofficial SiP-Website

 



07:00 Gepost door Malkavian in Spotlight | Permalink | Commentaren (0) | Tags: comics, spiff, strangers in paradise, spotlight |  Facebook |